Dokuz Ay "yanardağımda Volkan Çölde Serap'ız

Ayrıldık,

Sokaklarında gezdiğimiz şehrin caddeleri boş artık

İçtimaa çektiğimiz dudaklarımız yok artık

Şimdi o köşede o parkta bir başkaları öpüşüyorlar

Biliyor musun bir kavga edip bir barışıyorlar.

Senden sonra çok denedim gözlerime söz geçirmeyi

Beni bırakıp gittikten sonra gezmeyi, eğlenmeyi, sevmeyi

Sözüm geçmiyor, gücüm yetmiyor anla artık

Benim olmadın, bari 'sen bir başkasının ol' deme artık.

Dokuz ay,

Dokuz canımı aldı

Dokuz ay,

Dokuz yerimi dağladı

Dokuz ay,

Dokuz döndürdü, ağlattı

Dokuz ay,

Allah'ım doksan dokuz ismini ezberletti

Ya sabır çektirtti...

Dokuz ay,

Doksan dokuz yılım çaldı

Dokuz ay,

Dokuz günde beni yıktı

Dokuz ay,

Dokuz kutsal tuğu* çaktı

Dokuz ay,

Dokuzuna birden dokuz doğurttu

Allah'ım ya sabır çektirtti...

Beni bilirsin yüzüm kızarır elim terlerdi yanında

Bir can vardı canımızda, bir serencam vardı adında

Ben seni bu kadar büyük sevmişken bu küçük dünyada

Sonra sana ahrette yüzümü nasıl dönerim sevgilim.

Sırf sen istedin diye âmin dedim olmayacak duaya

Olmadı sevgilim bu kalp yeni bir kalbi nakletmedi

Müsaade etmedi, istemedi, seni affetmem dedi.

Hiç kimse ama hiç kimse senin sıcaklığını vermedi

Dokuz ay değil yüz doksan dokuz ayda geçse nafile gülüm

Hep zehir, hep zıkkım, hep kül, hep duman yüzüm

Bir kere aramıza soktular ya nifakı gül yüzlü hürmetlim

Bunun tohumu da bir topuda bir

Gözlerini körelttiler yüreğine çöreklendiler

Bunların adı da bir sanı da bir.

Dilim varmaz demeye sıfatlarını söylemeye

Koyan koymuş onların adlarını lüzum yok tekrar etmeye.

Dokuz ay,

Dokuz canımı aldı

Dokuz ay,

Dokuz yerimi dağladı

Dokuz ay,

Dokuz döndürdü, ağlattı

Dokuz ay,

Allah'ım doksan dokuz ismini ezberletti

Ya sabır çektirtti...

Ayrıydık,

Ama bir tarafıma hiç dokunmadım

Belki bir gün dönerde beni orda bulursun diye

Hiç kimseye sevdamızı dokundurtmadım

Karakollar ayırdı tutanaklar ayırdı

Aşkımız anılmasın diye adımızı yazdırtmadım

Sonra sen yazdırsan da adını adsızın yanına

Ben hiç seninle yaşadıklarıma pişman olmadım

Ben hiç seni sevdiğime pişman olmadım.

Ayrıyız,

Farkında mısın ne uzağız ne de yakınız

Bazen bir okyanus bazen de gözde bir damlayız

Dile kolay altmış bir ay grupta dolunayız

Kim indirebilir ki seni gönderimden

Yanardağımda Volkan, çölde Serap'ız

Yanardağda Volkan, çölde Serap'ız...

Açıklama:

Dokuz sayısı tarihten bugüne kadar Türk boylarından Osmanlı'ya kadar hep kutsal bir inanışa mazhar olmuştur...

'Bir ev tikdi altundan ol şehriyar

Kim ol evden felek evi kıldı ara

Tokuz yüz yılkı tokuz bin koy öltürdi

Bulgardan toksan tokuz havuz kıldurdı

Tokuzuna arak toksanına kımız tolturttı

Barça nökerlerin keltürtti'

Oğuz Kagan toyunda dokuz yüz at ile dokuz bin koyun kurban etmiş, doksan dokuz havuz yaptırmış, bu havuzlarında dokuzuna rakı, doksanına kımız doldurtmuş. Bu toy Oğuz Kagan'ın son toyudur. Oğullarının üç gümüş ok ile bir altın yay bulup kendisine getirmeleri üzerine düzenlemiştir.