Dokuz Yerinden Kırılan Ses

Yüzümde bir çizgi beliriyor

Endişe..

Artık soru sormak içimden gelmiyor

Buna inanmalıyım

Yüzümün babama benzediğini farkediyorum

İşte zamanı geldi

Topluyorum karınca ve kertenkele ölülerimi

Artık çocuk olmaktan vazgeçiyorum

Dişlerim acıyor artık

Sıkıntının kabaran yeri oluyor dünya

Azan bir hayvan gibi belaya sırnaşık

Beni,

Uğultusu ile içine alıyor herkes gibi

Sabahın erken saatlerinde başlayan kahkaha..

Her gün,

Hevesimi bir yere gömüp karışıyorum dünyaya

Olmadık sebepler arıyorum akşam olunca

Olmadık hüzünler dolaşıyor yüreğimde..

Aksayan bir yorgunluk düşüyor yüreğimden

Nerede

Kımıltı halinde kuşandığım inancım

Nerede

O ilginç yaşamak heveslerim, aşklarım, anılarım..

Korkunç uğultusu geliyor şimdi kulaklarıma

Tesadüfi bir şey değildi bildim, yaşamak..

Artık

Babama benzediğini farkediyorum sesimin

Eğreti duruyor üzerimde gülüşüm..

Ömer Altıntaş