Dolma Kalem

Sessizliğin gölgesinde konuşamaz kalemim

Meraklı bakışlar toplanır şiirimin başucuna

Aynı yerden bakıp farklı susar herkes

Acizliğimin pençesinde zorlanır kalemim

Duygularıma karışır yalancı baharda açan çiçekler

Dilsiz , yeşilsiz bir tabiat çehresinde gözlerim

Arar yalnızlığını gayrı meşru şairlerin ceplerinde

Bulamaz sora sora adresleri tek tek yazar kalemim

Dön demesini de bilirim bitse şu med cezirler

Kal demeyi de isterim ama zoraki misafirler

Hesaplı hesapsız örtünmüş düşlerime fikirler

Dolu bir mezar bu kağıt niçin kazar kalemim?