Dolunay Düşmüş Zemine

yüreği ferahlatan, çağrı gelir uzaktan,

sevenlerin sesidir, sanırsın çağlayan su.

âşıklar zevk alırlar,düştükleri tuzaktan

mutlu bir yaşam sürmek,haklarıdır doğrusu.

zifiri karanlıklar, üzmesin yüreğini,

aydınlığı terk etsen, düşüncen engel olur.

kimseler bükemezken, yâr büker bileğini.

gül yüzüne bakınca, ne hayaller kurulur.

ejdehaya benzerler, gece karanlık dağlar,

tepeleri korkunç diş, dereler derin ağız.

baykuşlar viranede,gece boşa mı ağlar

bizler de gün gelince, oraya uçacağız.

bu karanlık ortamda, parlar ümit ışığı,

doğa cana geliyor, bülbül inlemesiyle.

galeyana getirir, tan zamanı âşığı

sevdalılar mutludur, yâri dinlemesiyle.

mavi atlas sininin, ortasından yükselir,

altından bir top sanki, gökyüzünde dolunay.

ışıkları ok gibi, kayarak sana gelir

gönüller fatihidir, cananın yerine koy.

sırtüstü uzanarak, uzayı seyrederim,

eşin olsam dolunay.desen" gel benimle yat"

ben garip bir yıldızım, mehtap değilim derim

"öyleyse zemine in, aşk dünyanı aydınlat"

semavi sarı ışık, kâinata nur saçar,

hayal ettiğin yâri, hep ona benzetirsin.

gönül bahçelerinde, her zaman Çiçek açar

kalbini koymalısın, seven bir cana dersin.

............1886------09/ 08/ 2010