Dolunay Vakti

gecenin karasında

öylesine söylenen

iki dize

yanardı gözlerinde,

yanardı orman

kaybolurdum

gizlerinde

can özüm

bana her bakışın

dolunaydı

tamlandım renginde

kordum, rüzgârdım

hem kül

ellerinde

esrikti sevdam

kim bilir

belki de

sığmadı gönlüne

gittin

olur olmaz dağları

mekan bildin

canımın yarısı

küstü fer'in

şimdi

bebeklerine düşen

sinsi bir gölge,

kendiyle dalaşan

bir kuzgun

nasıl sevsin

bitesiye