Dön Gel Kendi Kanına

Saçılan tohumlar bir bir bitiyor

Tohum saçan yatmış kimi tutuyor

Sende yatma şanlı Türkün yiğidi

Ülkenin üstünde baykuş ötüyor

Hazmede hazmede kabul ettiniz

Birde yesin diye parsa attınız

Öz dururken geçtin karşı saflara

Baykuşları bizden üstün tuttunuz

Tohum ekeceğin toprak giderse

Sayenizde namert çıkıp ürerse

Yeşil kına almı olcak elinde

Türk milleti yine bedel öderse

Nasıl sindin nasıl kanın alıyor

Toğrağında düşman nefes soluyor

İyi düşün gelsin akıl başına

Üzerinde kara leke kalıyor

Cephelerde aç aç durdu ecdadın

Vuruştu düşmanla Fatma dul kadın

Şu bollukta yiyip içip gezersin

Ayağa kalkacak yokmu takadın

Havalarda gezme hava yel olur

Topraksız milletin başı kel olur

Dost görüküp seni böyle uyutan

İş bitince sana düşman el olur

İrkil kükre dön gel kendi kanına

Zorunmu var yoksa senin canına

Yetmiyormu bunca yıl uyutuldun

Ölüncekse sende öl vatanına

28/11/2011