Dön Ne Olur...

Bir rüzgar esip durmakta göğsümün çatal ağzında

Teni yanık nefesler alıyorum yok olduğunu bile bile

Öksürüyorum arada bir yüreğim sıkıştıkça

Ağlıyorum erkek gibi adam gibi ağlıyorum

Adını fısıldıyorum sonra başımı önüme eğip

Ağlıyorum erkek gibi adam gibi ağlıyorum

Bir rüzgar esip durmakta göğsümün çatal ağzında

Sen demekte...

Dön ne olur...dön geriye...

Susmuşum...gitarın teline dolanmış kurşuni bir hıçkırık

Sızlamakta keman,içimde küçük bir çocuk gibi

Büyütmekte acıyı tınılara dair her ne varsa

Yokluğun bir milat olmakta efkarlanmakta şarkılar

Sen! Demekte sözler,gözlerin demekte

Öyle ya ,bir bakışındı her şey,bir gülüşündü

Sen demekte şimdi bir şarkı kahırlanmakta

Sessizliğe inat yankılanmakta boş duvarlarda

Sen demekte...

Dön ne olur...dön geriye...

Masamda boş bir kağıt bir kalem

İsminin baş harfi gibi durmakta akrep ve yelkovan

Düşün ki sevgili ben son sözlerimi söylemekteyim

Tükenmiş kalemimde düşüncelerim kanımla yazmaktayım

Düşün ki bir daha olmayacağım sen diye başlayan cümlelerin içinde

Yokluk ne acı sevgili,masamda boş bir kağıt bir kalem

Sen demekte...