Dön Yinede...

bu sabah yine karanlık bakıyor ışıldayan gözlerim

sensiz kalan sol yanım yatağım gibi üşüyor.

ben ise senin ellerin olmadan tutunamıyorum hayata

dön son baharımın son hediyesi...

saat yine sensizliği geçiyor

benim için hayat durmuş akmıyor

kalbim sen yoksun diye isyanlarda

yalnızlıklara çiviledin ya beni helal olsun

ne olur dön gözlerine hasret kaldığım

gittin darmadağınık bıraktın beni bu şehirde,

hiç düşünmedin mi bu nasıl yaşar bensiz diye

sen sevmemişsin beni anladım çekip gidince

dön ne olur...

yalandı aşkında,sevginde,

öksüz bırakmak vefamıydı bana söyle

ellerin benim ellerimde

gözlerin benim gözlerimdeydi

bedenin benim yanımdayken ruhun başka alemlere göç ederdi

gözlerin ki onlar benim hiç olmamışlar

ama dön sen yine de...