Dondurulmuş Vişneli Öpücük

Biraz ıslanmak gibi üç harfli tek kelimenin anlamı...

Neye neden inandığımın bir önemi kalmadı artık

Kanımın akışı bile yavaşladı

Beni tanıdığın gibi değilim...

Saçlarımdaki renk dönemeçleri,

Göz kapaklarımda kısa çizgiler karışık yollar...

Yalanlar bile eskisi gibi değil

Sen büyük üstat yalanların sanatkâr işi ustaca ve ince ayarlı...

Artık saf değil sol yamacımın yaşama sebebi

İnançlı değil şüpheci ve alaycı...

Sana bakıyorum karanlık kulenin eski çerçevelerinin arkasından

Uzamadı saçlarım çekip alsam seni aşağıdan

ya da

Kursan tahtadan iskele düşsen pencereme

Hep ben miyim temeli sağlam olan?

Bilmelisin dökülüyor dişlerim ve buruşuyor derim

Güzellik gelmişti ve geçti

Aynaya bakıp söylediklerim duyduklarıma inanamadıklarım

Eskiden diyorum hep çok eskiden öpmelerin vardı

ve

Elmacık kemiklerime bıraktığın dondurulmuş vişneli ıslaklık

Aromalı sakızlar gibi

Yazdan kalma serinti

Öyle şiddet içerikli severdim ki seni

Bu yüksek kuleden izliyorum etrafında olup bitenleri

ben ve seni

Hiç belli etmeden kendimi

Gözlerinin sonen ferini ve güldüğünde beliren çizgilerini

Değiştin;

Değiştik...

Biz olarak kullandığım son kelime...

Artık imkansızlıkların dibinde son perdeyiz

Saçlarımı kazıdım kökünden

ve dut ağacının gölgesine ektim filizlenir mi yeniden?

Hava sanki serinledi sanırım dondurulmuş vişneli bir öpücük bıraktın rüzgâra

Ben seni şiddetli sevdim

Çocuklar uzak durmalı bu oyundan

Camı ve perdeyi kapattım

Artık dönüşü yok

Var olan sadece şeytanın fısıltıları,

Kulak zarımı törpülercesine

Sanki buradasın

Sırt sırta aynı yatakta

Senin yüzün O'na dönük

Benim yüzüm duvara

Bilemiyorum

Belki bir gün bir yerde biz...

"hatırlıyorum anneciğin balkona sarkmış dut ağacının dallarından dut toplardı kardeşin yazın sıcaklığından bunalmış olsa gerek dondulurulmuş vişne getirirdi ve sen ne güzel öperdin yanaklarımı soğuk dudaklarınla"