Dönme Sen

sen

aynalarımın sırrını döken

döküldükçe beliren

bu yüz senin mi

yine gözlerini esirgeyen

hoşçakal demedin giderken

geldim de dememiştin zaten

seni sensiz yaşadım

bir vardın

bir yok

sahi var mıydın

anlayamadım tükenirken

mutlu ol dedim ya demin

içimden bensiz olma istedim

ah değil de

hani ne bileyim

olamazsan belki dönersin

hoş dönsen neylerim

gidebilen yine gider bilirim

gitmesen de sürer ürkekliğim

gölge düşünce aşka

karanlığına düşer içtenliğim