Dönüşün Bahar Olsun

Hâlâ hatırlıyorum, fırtına kapıdaydı

Gidişin zemheriydi, dönüşün bahar olsun

Gece sakin; yol tenha, metruk bir yapıdaydı

Gidişin zemheriydi, dönüşün bahar olsun

Veda ettiğin yeri her gün öpüp kokladım

Dolaştım odaları, köşe bucak yokladım

Hasretin sermayesi gözyaşları topladım

Gidişin zemheriydi, dönüşün bahar olsun

Hangi mevsime girdin, hangi takvimde kaldın

Hangi şehre uğradın, ben yokken kimde kaldın

Geriye cevapları sende sorular saldın

Gidişin zemheriydi, dönüşün bahar olsun

İçimi kemirdikçe bir amansız vesvese

Kaç kez gelmek istedim bıraktığın adrese

Soramadım resmini gösterip de herkese

Gidişin zemheriydi, dönüşün bahar olsun

Tüm yollar çıkmaz sokak, zaman içimde yitti

Duvardaki takvimde son yaprak “ah”la bitti

Günler, haftalar, aylar birbirini tüketti

Gidişin zemheriydi, dönüşün bahar olsun

Karanlık gecelerde seyrettim ayı yalnız

Unuttum bardağımda soğuttum çayı yalnız

İstemezdi Sebîlî böyle kalmayı yalnız

Gidişin zemheriydi, dönüşün bahar olsun

İstanbul/2016