Dost-II

Dost dediğin kusrunu bilmeseydi

Gelip de başında dikilmez idi

Sevgiye boyun eğip çöken dahi

Yüzüne bir kez bakmadan yollanmaz

Dost dediğin mesafeleri aşar

Yeter ki gel de, engelleri yıkar

Dost yoksa içinde, dünyayı yakar

Uhuvvet yoksa burada yaşanmaz

Dost dediğin yaş durduramaz belki

Kendi gözleri kaç defa gülmüş ki

Ancak dost ile ağlar seylâb gibi

Eşk-i karındaşa yürek dayanmaz