Dost Sanma

Dost sanma

Ne kadar toz pembe dünyam vardı

Taki,

Dost diye sarıldığım onca insan

Hayatımın içine edene kadar.

Yalnızlığın gözünü seveyim

Elde saz Dilde türkü

Başta al yazma, ayakta putik

Halay başı da sen sonu da.

Yalnızken,

Dağda senin bağda

Yıkamaya gerek yok kara demliği

Közde senin kirli bardakta.

Ayıpsama kendini

Altı delinmiş çarıkta senin

Başında yana devrilmiş külahta.

Varsın sabah olmasın

Gökyüzü sana âşık sen gökyüzüne

Yıldızlar ister kaysın

İsterse hiç yerinden kıpırdamasın

Bu âlemde ay da sensin yıldızlar da.

Ah Be hayat;

Söylemek istemezdim

Amma velakin

İnsanları musallat ettin ya başıma

O günden beri aferdersin

Sıçırdın toz pembe hayatıma.

............

H.Evren ☺