Dostlarım
Korkutan her bulut kavgasında
Birbirimize kenetlendik
Beraber ıslandık
Yenilmiş bulutların gözyaşlarıyla
Üstüm, başım, kalbim, ruhum kir pas içinde
Tertemiz yüreğinizle yıkandım
Acı söylese de dilleriniz
Yerde bırakmadı elleriniz
Hade hazırlanın yolculuk var
Anılarla dolu;
Kaçtığınız o şehre doğru
Unutalım tüm özlemleri
Sanki dün berabermişiz gibi
Konuşmayalım eskileri
Yeni kahkahalar paylaşalım
Kimsenin bilmediği
Yine toplanalım bizim evde
Demli bir çay koyar annem de
Balkona geçeriz hava güzelse
Kıskansın bizi yıldızlar tepemizde
Küçük sırlarımız olsun yine
Söyleyemediğimiz birbirimize
Gözlerimiz anlatsın bir bir bizi
Kimseler anlamasın gülme nedenimizi
Hem sabah okulumuz da yok sabahlarız.!
Sahi şimdi hatırladım...
Bitmişti okulumuz!
O'ndan yoksunuz anladım
Ama ben aşık oldum
Şimdi kimlere anlatacam
Çok güzel gözleri var sevdiğimin
Kime söyleyeceğim
Çok güzel gülüyor Aynı sizin gibi içten diye..
Dostlarım...