Dostluk

Küçükken bir incir dalı

Erişilmez gelirdi,

Dost omuzlarda varırdık

İncirin tadına

Elimiz kanasa

Aklımıza dostluk gelirdi

Elimiz kanardı

Biz kan kardeş olurduk.

Şimdilerde yalnızlığın omzundayım

Uzatsam da yakalayamıyorum çocukluğumu

Yetişemiyorum dostlarımın

Kabuk bağlayan yaralarına...