Dostoyevski Nin Aşkı

bütün gece sustum ; hiç konuşmadım

hep seni istedim sevgili Nastenka

rüzgara karşı uçmaya çalıştım

sana ait parçalarım döküldü Nastenka

üzerime gelen dört duvarlarım

arasında senin sevgin Nastenka

duvarlarımda duran örümcek ağlarım

sen yokken ne de artmış Nastenka

bana dik dik bakan aynalarım

sen gidince bakmaz oldu Nastenka

küçükken sahip olduğum bütün oyuncaklarım

hepsi küstü; konuşmaz oldu Nastenka

soğuk gecelerde buz kesilen yanakların

şimdi kızardı mı Nastenka?

bir şey sormuştum sana hiç anlamadığım

hayat sensiz hayat mıdır ? Nastenka...