Dostum

Öyle bir araftayım ki dostum

Dost dediklerimi kaç kez uğurladım, unuttum

Hayatın ırmak sularında takılı bir taştan farksız

Görüyorum, duyuyorum, ilerleyemiyorum.

Kaderin filmlerinde, hiç başrol olmadım

Herkes beni gördü ama hiçbiri beni tanımadı

Herkesin hayatında en az benim kadar varım

Ama onlar için benden azı hiç olmadı

İşte azabım budur ki dostum

Hayatın peronlarında kaç can kaybettim içimde

Kaç arkadaşım o trenle gidip geri dönmediler

Beklerken peronlardan bana ait olanı

Ben ki sanırım bir kere kaçırdım

Arıyorum, duruyorum, bulamıyorum