Doymadı

Hasret yaylasında umutlar çiçek

Açılıp, yeşerip, meyve verecek

Sararıp solacak bir gün gelecek

Can dünyaya, toprak cana doymadı...

*

Kök toprağa, dal havaya sarıldı

Gönül dosta hasret, dosta kırıldı

Güzele mest oldu naza alındı

Beden aşka, baş acıya doymadı...

*

Yüce dağ başına yağarmış karlar

Karlar eriyince gelirmiş bahar

Gurbet acı dolu, hasretse yakar

Gurbet kula, yol yolcuya doymadı...

(01.05.1995- Manisa / Demirci)