Duam Gülüşlerine Sarılsın

Sana koşmak

yeminli bir b/akıştı

onu aldın derin sularda yüzdürdün

Nesimi gibi dara

derisini yular oldun

ne ettiysen kuruttuğun sularda

bu gönül yosunlarını soldurdun gönül

senden olmaya yemine saysan da

yokluğunu susuz çöllerde bıraktın

ne yanacak yürek var

ne de sevecek gönül yok artık

k/aşta yok

başta yok yoluna koyulacak

sen tarihin sahnesinde anlatılmayan sevdanla kal

ben yüreğimde tarih yazdım bir okusaydın

belki koşar gönüle çalardın gönlümdeki sazları

sarhoşken

bir damla gözyaşın silecek seher yeli essede

yüzün gülüşüne bir öpücük konsa da

sevdadan öten bülbülün sesiyle uyanacaktın

oysa sen duymadın bülbülün sesini

ne de gördün endamın sularında b/akan cemali k/alışın

gülüşünü bana yolla bir kere de olsa

artık sen

sana gelen sözün kalemi tükendi silgisi yok silinmeye

değmeyen yılan bin yaşasa da değer mi artık

bir gülüşün gelmedi ki sesin duyulsun

ben pirimle kuşandım

darağacı ne yazar ki

sensizliğin bir başka acıyan sevdaya yeminliyse

bende bu yardan kaçar giderim bilesin

sevda aşkın doruğu varsa da

baharı hüzünlü gülüşümüz koksa da

darda kalsan da dağlarına kuşanır gelirdim

seni ararım patika tozlu yollara koyulurdum

gelirdim bilseydin baharı sulak mevsimin yağmurlarında

yolda yoldaşımız

pirimizle kuşanan yollarımız

sana başka kokusu gülüşlerinle kal kalabilecek sen

sana güzel olan her şey

duamla sarılsın bir ömüre koyul git

gözlerin uyanmasın beni sana b/ağlayan b/ağlarda

duam gözlerindeki gülüşüne k/alsın

10*10*13*Karataş*