Dudaklarımdaki Mavi Ayrıntı

affedin

incir yiyordum

sizi unuttum

yeşil nakışlı eski bir ağaç

tek tük güneşe vurulmuş yeni salkımlar

hatıralarımı çürütüp daha eskiye

insan oluşumu hoş görün

biraz bulut kimi incitir ki sevgili dostlar

bakınırken maymun gibi sağa sola

bildiğiniz gibi

belgeseller serisinde hayvanlarla aramızı bulan

sempatik semptomların sahibi çarlinin anekdotları

uygulamalı bir imtihandan geçiyor

baygın bakışlı ulu orta dans etmeler

sevinçler salıncaklar kederler

büzüp dudaklarını uzatıyor aşığına kendini

ilerlemiş bedenimi kıyılara savurup sizin gibi olsam

korkuyorum linç etmenizden

hiç etmenizden tanrı katında aramıza karışan mesafeyi

sabah sisleri uyanırken

duyduğumuz hislerin aynısı değil

açlıktan karnınız gurulduyor belki

aramızdaki fark kağıdın ve kalemin sihirli dokunuşu

bütün beyazlıkları siyaha karıştırıp sunabilmek

aşka koşarken yıldızlardan söz etmek bizi ince kılıyor

ve dudaklarımdaki mavi ayrıntı

insanlığımın ilk adımıdır

onun için sana ve Darwin amcana iyi şanslar diliyorum

muzu soyarak yesin

ve aramızdaki benzerliğin sonsuz mesafesinden

kainatının akışını dinlesin

sana gelince Çarli

belkide bize benzediğin için

sadece onun için

seviyorum senin çarpık ayaklarını.