Dudaklarımın Edebi

Bir bilsem içindekileri balam,

Kondurabilsem kendime amansız gidişini

?O' gitti diyebilsem yüreğime.

Yok, artık gelmeyecek desem

Yak bütün eskileri; savur desem ellerime

Yinede yanmıyor balam.

Yananda, acıyanda ben oluyorum...

Deli bozgunu şafaklarda

Buz tutmuş kaldırımlarda bekliyorum seni

Ellerim çınar ağacına yaslanmış,

Bal sarısı söğütler akıyor parmaklarıma

Beynimdeki hücrelerim karıştırıyor kendini,

Beyin ölümüm gerçekleşiyor seni gördüğüm anda

Hiçbir şey hatırlayamıyorum

Bulanıyorum arıtılmayı bekleyen su gibi...

Kahrını çekiyorum sensizliğin,

Yatağa bağlanmış bir hasta gibi

Hiç kalkamayacağım ?senli' düşlerimden.

Boynuna dolayacaksın sevgilerini

Ben öleceğim, bağrımı daraltacak yeşillerin.

Kahpe bir mühür mü vurdun yoksa yüreğime?

Masalarda sabahlamam için.

Küfrü edep yapıp dudaklarıma mı sürdün?

Her seni düşlediğimde sövmek için.

Susuz rakının ciğerleri parçalaması gibi

?Sen' diye soluduğum şu hava

Günden güne parçalıyor ciğerlerimi.

Adımlarım zorlaşıyor her yeni günde,

Hurdaya çıkmış demir yığını gibi,

Yağmurda yıkanmış bir halı misali

Köpek ölüsüyüm bu günlerde...

Gel de kaldır hadi, tut gözlerimden

Can bulayım, nefes alayım

Tut nefesini savur yüzüme

Ayağa kalkayım;

Kahpesin sen diye

Son sözlerimi yüzüne vurayım

Acısın için, diş ağrısı gibi

Boğ kendi serin sularda,

Tek dua bile yollama bana

Kalkıyor gemiler rıhtımda,

Küfrü edep sayıp sürdüğün dudaklarımdan

Sıcak bir elveda sana...