Dudakların...

İçimden kopup gelen bir korkuydu

sana aşık olmak

Dalgalarına kapılıp sürüklenmek bir sal gibi

Ufka doğru...

Gecelere gizlerdim

Gözlerinin eşsiz ışıltısını

Geceleri dizelere gizlerdim

Sonra,

Saçlarından yola çıkardım sesizce

Uzun ve yorucu bir yolculuk olurdu parmaklarıma

Yumuşak dokunuşlarda, alevlenirdi dudakların

Dudakların İstanbul

Dudakların içimi ısıtan bir masaldı

Annemden dinlediğim

Bütün gün seni seyredebilirdim

Gözlerim gözlerinde yankılanırdı

Sessiz çığlıklarla göz bebeklerine koşardı

Kaybolurdum...

Her defasında çekip çıkarırdın

Acının derinleştiği dipsiz kuyulardan

Beni sen/leştirirdin

Sen olurdum..

Dudakların ateş

Dudakların volkan

Dudakların sen

Dudakların ben

Hiç bitmesin bu an

Hiç gitmeyesin