Dudaklarının İsiyle Çevrele Benliğimi

Bir ışık yılısın sen, avuçlarındaki çizgilere sevdalı yaşıyorsun

Haylaz bir düşün sultanısın, göğsünden aşkı uzak tutuyorsun

Mavidir senin rengin, aşk ışıltılı saraylarda ruhunu arıyorsun

Kanının alevinde onlarca savaşçı, sevişerek ölmeyi diliyorsun.

Göğsünün çeperinde hicran, gözlerindeki kelepçelerde yaşamak

Aşkın kirmenini eğiren bir elsin, dilindeki en içli duadır kavuşmak

Masum bir yangınsın belki de, serseri bir kurşun, yüreğinde kalmak

Aç ruhunu yaşanmamışlıklara, amaçsız bir eylem kendinle savaşmak.

Kollarında şafak sökecekse eğer, bırak sokulsun aşk özlemli odamıza

Avuçlarını bedenime sürterek ateşler yak, sokul gönlümün hicranına

Bak yüreğime doyumsuz gözlerinle, al beni ruhunun zarif yataklarına

Aldığım her nefeste sen olayım, sonra kaybolayım eşsiz coğrafyanda.

Dudaklarının isiyle çevrele benliğimi, öptükçe yangınlar çıksın çevremde

Ruhunun güzellikleriyle sarmala benliğimi, bir düş yumağı ol bedenimde

Aşkın döşeklerini ser soğuk odama, nefes gibi sokulayım kadın gövdene

Çıkaralım zalim yılların hıncını, mutluluğun cennetine al beni öpüşlerinle.