Düğümlendi Kadehim

Düğmeler gibiydi,

Kopup düşen değildi.

Çatlayan, asılı kalandı ömrüm.

Gömlek, ceket gibiydi

Sımsıkı bağlanmış,

Yıllara meydan okurdu ömrüm.

İpinden çıkıp gitmek istedi bir gün

Uzak diyarlara...

Ve düşündü, kaldı ceketimde

Düzeni bozmadı, sırası gelmedi.

Yanıldı ömrüm.

Düğümlense yudumlar, her kadehte

Emanet gibi dursa da

Boğazımda, ceketimde

Sırası gelmeden gitmedi.

ibret almayı bildi gördü ömrüm.

Zehir yerine mutluluk içti.

Ve karar verdi...

Kaldırdı kadehi dalgalara

Yaşananlara ve asılı kalanlara

Okyanusta tek kaptan olmayı

Beyaz gömleği

Düğmesi ve benliği

Koparmadı ipinden ömrüm.

//Düğme//

Su yerine şarap içebildiğin.

Kendini bulmak mıdır yoksa (!)

Savrulmak mıdır farkında olmadan.

Hoyrat dalgaların arasında

Yaşamak mıdır ömrüm.

Düzeni bozmadan yaşlanmak

Ağartmak saçları

Bir kadeh şaraptır.

Dev dalgalar arasındaki ömrüm.

İstanbul 29.07.2009