Dün Müydün Sen

sıra,sıra

iç hesaplaşmamın sarmalı yüzler

çömelmiş dünümün kaşları çatık

ucuca eklenen zamanlarda

delice koştuğum sonsuz

sevdam kan kırmızı...

sancıyor narlanan güneş

bin taneli nar suyunda

beş parmağımın beşinde köz karam

donakalmış su yangınlarında

büyüyen gözbebekleri

ellerin eksik kalmış avuçlarımda

silkele külümü çıkmamış canım

silkelen bir karış toprağımda

ek beni yeniden bitek dünyana

aynı renklerde sararsın

silik kırışıklıkları gülüşlerin

sür beni...biç beni

buğdayım başak versin ışığında

suyun sürünsün

dünleri kuruyan toprağımda

can bulsun is karası beyaz

can bulayım aynı göğün altında

silkele külümü çıkmamış canım

silkelen bir karış toprağımda

(dün müydün sen..?)