Dünün Bugünde Yaşamıyorum

Bir karanlık rüyadan aydınlık bir günaydına geçmek ne kadar zordur

Bugün şafak vakti geç oldu,

yüreğim buz tutmuş ağlamayı unutmuşum...

Sessiz günlerin çığlık dolu geçişleri,

bu bahar geç gelecek sanırım beklemek boşuna

Umudun hicran dolu bekleyişi,

İlk baharda eriyen kıştan kalma karlar gibi çaresiz durmakta

Üzülmenin bir nedeni olmamalı,

yada bir neden arıyorsan, aynada yılların sana oynadığı oyunlara bak,

Kaldırımlar ne kadar aciz duruyor,

onları aciz yapan üzerinde yürüyen insanlar mı yoksa...

Dalga sesi dinlerken,

yüreğimin kıyılarına neler vururmuş meğer...

Eski aşklar, sahte umutlar, özlemler, hasretler....

Dünü büyünden ayıklamayı geçte olsa öğrendim ama

Ben dün ağlarken bugünün gözyaşlarını yarına damlatmadım hiç,

yapmadım bunu...

Bugünü yaşamanın keyfini çıkartıyorum..

Dünün alçak gölgesinden

bugünün saf bakışları içinde yarının planlarını yapıyorum....