Dünya Bir Tiyatro Sahnesi
Dünya tanrının oyun sahnesi
Kader bir oyna ayrılan süre
Başı sonu belli olmayan
Insanlar duyguları oynayan figüranlar
Rolde hiç bir hükmü bulunmayan
Mahkumlar alınyazıları repliklere
Doğaçlama hakları olmadı hiç bir sahnede
Ya trajedi düşer paylarına
Ya komedi
Seçme lüksü yok asla...
Tanrı kurulur tek kişilik salondaki köşesine
Pür dikkat izler her perdeyi
Kimi zaman acır bu oyunbaz insanlığa
Şevkatini sunar bakışlarıyla
O vakit bulutlarda uçar insan
Bir güvercin edasıyla
Raks eder semada mutluluktan
Lakin, kimi zamanda kızar
O an nefretini kusar adeta
Yerle bir olur bir anda insanoğlu
Aciz kullarin çaresizliktir hep sonu...
Elbet son bulacak bu oyun
Duracak zaman
Bitecek dildeki replikler
Ve kapanacak perde
Ölünce insanlık...
Iste o an
Yitirilen duyguların ardından akacak
Tanrı' nın gözyaşları...
Dünya bir tiyatro sahnesi
Bizse, sonu ölüm olan bir oynun figüranları
Aslında, dünya Tanrının oyuncağı...
(Muğla Üniversitesi Tiyatro Topluluğu Anısına)