Dünyalık

Ne baharı gördün sen, ne karda top oynadın

Daldın dünya hırsına, hiç farkında olmadın

Sevgi aşk, iyi niyet, hiç biri yoktu sende

Cennete arsa alıp, cehennemi boyladın.

İşin gücün riyaydı, iki ruhlu gibiydin

Birine zulm ederken, diğerinin itiydin

Bence, açgözlü sefil, nefes alan bir ceset

İnsanlıktan nasipsiz, sen iblisin tekiydin.

Dünyalık amelindi, gözün hep yukarlarda

Neyi aradın bilmem, kehanette fallarda

Kibir denen illete, müptela bir hastaydın

Hiç nur, hiç huzur olmaz, senin gibi kullarda.

Elin hayra uzanmaz, şerre kapın açıktı

Hiç edep hayâ bilmez, lafın açık saçıktı

Öfke, küfür, huysuzluk, senin tek marifetin

Dilindeki kantarın, topuzu hep kaçıktı.

Aslın da çok güzeldi, görebilseydin eğer

Manada dolu olmak, fedakârlığa değer

Yüreği boş sevgisiz, gönül fukarasıydın

Şimdi çırpın bakalım,yaşamamışsın meğer

Köksüz kuru bir ağaç, dalındaki taştın sen

Satsam beş para etmez, anlamsız bir baştın sen

Çok kalp kırdın can yaktın, çokta kul hakkı yedin

Şu aldığın ah'arla, gözlerdeki yaştın sen.

Gülcenaz