Dur!

Dur!

Bırak yalnızlıklarını

Yalnızlıklarıma

Sen yeter ki gel

Koyulur bir kadeh daha masaya

İki yalnızlık buluşur

Belki aşk çıkar ortaya

Dur!

Hecelerimin hecelerinle

Çatıştığı yerde

Yansımalarınla yalnız bırak

Sana çıkmaz sokak gönlümü

Dur!

Üşütme ürkek gönülleri

Sarp kayalıklardan farksız

Dalgaların bir türlü yumuşatamadığı

Kalbinde

Dur!

Basma sevda çamurlarına

Ayak izlerin yer etmesin

Pişmanlık sularında

Dur!

Kan bulaştı ellerine

Hayat kadar keskin çizgilerine

Hoyratça savurduğun herşeye

Dur!

Kıl kazasını aşk namazının

Vur secdeye melun gönlünü

Ve yalvar, yalvar ki

Temizlensin k/anların

Korkma!

Bunlar sana yazılmadı

Sadece bana