Dur Diyemedim

Yüreğim ırmak olup çağladı

Gözlerim bulut oldu damladı

Dizlerim dermansız halim kalmadı

Efkarım başımda dur diyemedim

Göze alamadım dağdan aşmayı

Unuttum yürümeyi özledim koşmayı

Baharda ırmak olup bende coşmayı

Yorgun şu gönlüme dur diyemedim

İsmin dilimde hep hece oldu

Gündüzler karardı bak gece oldu

Kapamadım gözlerimi on gece oldu

Güneş yine doğuyor dur diyemedim

Yine akşam oldu güneş batıyor

Hasretin sinemi içten yakıyor

Menekşeler açmış sümbül kokuyor

Arılar bal alıyor dur diyemedim

Karınca yuvaya çekilip ,çekilip yattı

Kirpikler diken olup gözüme battı

Ben ne söyler isem o, o kaba hattı

Susmadı dillerim dur diyemedim

02 09 2110