Duraksama

Zihnimi damıttığım

Saklı kaynağın kurak sarnıcı

Sancı çeker gibi kıvranır

Bu nehrin ritmik kıvrımları

-Göğsüne yaslanıp dinledim-

Cefayla yatağında sürüklenen

-Çakıl taşı-

Uğultusundan ayırıyor

Binlerce

Kırık

Yılı

-... Ve çok yukarıda-

Gök kuşlarının susunca çırpınışları

Bir kelebeğin ince kanadında kalır gün telaşı

Yavaşça dökülür saçlarına rüzgâr

Dalgın bir karanlıkla başlar gölgelerin dansı

Uçmaya yaslı konargöçer ölgün elleriyle

Yavaşça su çeker mihmandar yüzüne

Kutsanmış bir şiirde boğuyor

-O- çakıl taşı

Es geçtiği yaşam kıyısından

Yosunlu gövdesinde biriktirdiği

Minnetiyle uyutmuş yağmuru

Kanadı kırık kuşlar saklı

Şimdi...

Kuruyan alnından tozu kalktıkça

Devrile devrile gidiyor kimsesizliğe

Hiç duraksamamış gibi...

Çarptıkça suretinden yontulan

Her parçasını yeniyor

Gidebildiğince kendinden

Hangi yana düşse

-duru-çıplak-

Kudretli acıların içinde...