Dur/um İ/ve/di

Ayrılığının

Ve çaresizliğin sıcakları

Volkan gibi kavurunca

V/akitlerden bir vakit

Çokça ansızın

Bir de her vakit

Yakıyor çıra gibi

Yakıyor umarsız

Bu can çekişme bende ki

Hem ahmakça

Hep zamansız.!

Aşk la, özveriyle

Kadim emekle tohumlamadım mı

Hep

Hayat ekili topraklarımı

Niye hep yeşermeden

Çatlayıp kuruyor yüreğim..

Ben öldüm mü yoksa;

Her ne kadar hissedip,

Düşünüyorsam da

Şaşmamak elde değil,

Nasıl yaşıyorum hala?

Benim değil de

Çiçeklerin nabzı

Arıların tansiyonu mu düştü

Umu yu mu kaldırdılar yoğun bakıma?

Hadi be;

Benim işte

Benim ulan ben

Bir ölü formatında

Gözlerim kapıda

Kulağım kirişte

Nicedir hasretim sana

Giderek büyüyen özlemin

Sıtma nöbeti gibi

Zanğır zanğır titretiyor hâlâ

Ruhum,

Ahhh zavallı ruhum

Komada

Acı kinin, peş para etmez,

Çok acil;

Güz'den kalma terini

Ve yüreğime sardığım

O ipek tenini

Yüz on iki vasıtasıyla

Güvercin kanadında

Akşam esintisinde

Acilen gönder bana

Taksınlar damardan koluma

Gözlerinin yeşilini

İris iris

Damla damla

Karışıp kanıma

Panzehirim ol

Can çekişen canıma

Yoksa;

Gidecek bu garip

Pisi pisine

Terk-i hayat ederek

Bok yoluna,

Öyle beter

Öyle hasret kalmışım ki

Leyla/k kokuna...

05:Haziran:2019