Durusalar

Uzun ve sessiz rüyaların içine düşen yaşam

Sadece sevdiğimiz zamanlara taşıyorsa bedeni

Hayata dokunmak için mi sürekli uyur insan...

Kalbimi derin kaz mezarcı

Alışkanlıklar duru bir yalnızlığın miladı olsun

...'İ!'di yaşam

İmlenir akşam

Bir göz kırpığı serhat

Ufku zorlar serazat

İkrar eyler yıldızlar

Ağırlaşır serenat

Eskinin dinlenmiş derinliğinde

Hüznü defile eden güzellinle

Define bulmuş gibi aklımı al götür yine

Asrın ardına doğru

Bükülüp dökülen

Su gibi

Yahya Kemal'in kalemi

'O'nun ismiyle sesi

'artık meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan'

Ardına bakmadan

Görmesi zor uzaklara taşır beni

Göçebe kahkahaların huzursuzluğu var içimde

İç geceden fener gözlü bir çocuk koşar peşimden

Gece ve sen

Tek hatıram

Yalnızlıkları örten günle

Düşer şehre

Gölgelerin içinde çoğalan başıboş bedenler izsiz yürür her yanımdan

İçine

İçime

İçinden

Geçer gider

Kimseye değmeden

Hiç kesmeye...