Düş 12

Şu aşağı palmiye var ya savruluyor.

Rüzgâr şiddetli, çimenler de üşüyordur.

Sonra bulut var, kara, binanın arkası siyah.

Kedi mi şu, yazık sabah sevdim onu, mırladı.

Uzak diyarlar var, yok kaf dağı arkası değil,

Hani böyle gözünü kaparsın, hayallik işte.

Şimdi artık bozacı da yok, hayaller mahsun,

Soğuk bile yalnız, sokaklar da hep yalnızlık.

Şarap boşalmış, kadehi devirmeden kalkmalı,

Şu mumlar, ruhlar gibi, sessizce yanar, evet.

Biraz düşündüm de, sanki zor gibi bu sessizlik

Sonra dolaptaki elma geldi aklıma, soğuk.

Kedi üşümüştür değil mi, korkmuştur da,

Sabah olacak şimdi yine, gökyüzü de pembe.

Dönüp bakacağım saate, gün düne döndü diye,

Belki bir kahve kokusunu hızla özleyeceğim.

Kimbilir, sabahlar, şu camın buğusunda saklı,

Belki sert bir yağmur da yağar, alır gider aklı,

Sonra sesim susar, gözüm susar, elim susar.

Sessizce giderim, bir engin denizin boşluğuna.

Çok da güzel şarkıydı biliyor musun?

Nereden bileceksin...

Uyuyorsun.