Düş Eş

Susuyorum,çünkü;

Ne zaman konuşmaya bilesem dilimi

Gitme kal diye ağıtların bohçasını çözmelerin

kıyılarında buluyorlar leşimi

Bile bile lades demelerin ağına düşmüşüm

Dolaylı bir tümleç bu ayrılık

Dolaylı olmayan yollardan yanıma varmış olan

Ele güne göre; kabahatleri ben pişirmişim.

Hep suçlu,hem güçlü olmalara sığınmaları bekliyorlar benden.

Beyaz bayrakları göklere gömüp,

Pes etmelerin koynuna girmelere hiç niyetim yok

Ne acı

Bilir kişi heyeti bile

Bilmiyor senin yerini

Zarar ziyanı tespit etmekte ellerine kimse su dökemez halbuki!

Elimi neye atsam yalnızlık,

Kaldırdığım her taşın altından kendimi kurtarmaktan usandım.

Geçmiş olsun diyorum kendime, geçmemiş yaralarıma bakarken.

Sufle et gözyaşıma

Bak bu acıda nasıl ağlayacağımı unutmuşum!

Oraya evet evet işte tam oraya

Bir kısaltma işareti koyup kısaltalım aşkı

Hep son sözü söylemelere araladın perdelerini

Bir kere olsun mızıkçılık yağmuruyla ıslanmama izin vermedin

Neyse, kendimi buna alışacağıma ikna ettim

Bir sufle ver suskunluğuma ki

Kimse anlamasın mutluluğu unuttuğumu...