Düş İkizi...

Ateş ve buz

-ıslak neyi hatırlatır ki-

Çözeltisi yoldaş hatıraların kavisinden

Gamzelerime çoğalan

Islandıkça göğü indiriyor ellerime

Uzak yakın kentlerin duvarlarında

-tutuldukça ezber bozan alkışlar-

Hiçbiri çeviremez yolundan

Çelik olsa bükülür iki kelime

Ben görmedim güneşi delen buzdan kule

O yeşeren anılarla açtığın pencere

Güneyden bakan özleyiş

Ege'den daha lirik

Kazdıkça kıyılara çektiğin çağ

Suyu derin -melek

Halikarnas kirpiğinde mihman

Damla, damla sınarken seyrelen

Na ile ezdiğim mermer

Bilgeliğini dağlara gizler

Döndürürken su

Öğütürken değirmenin üçtaşı

Mührü kırılan -kitabe

Mürekkep kurutan kum kadar saf

Kabrine dönüp, dönüp kapanan

Kalbime benzeş

Dünden yakın yarından uzak

Uzar

Kök

Kök

İlk günkü sıcak

-gönülden eleyemediğin neyi hatırlatır bilir/im ki kardeş-

Ömür dediğin aklın iğne deliğinden geçişi

Yalnızlıklar üzerimden geçerken

İnceliğine tül çeken rüya hafızı tuz aradı yanaklarımda

-sadece anlayan görecek-

Birinde adı

Birinde adın

Sevdiğine kavuşan izi kaçıracak

Kalp su

Yüz toprak

Dirhem, dirhem fışkıran

-denize ıslak-

Benden geriye kalan

-iki göze çoğalan okyanus koklayacak-

Hayrat dediğimiz diz ve derman

İki arkadaş

O ağaçlar yükselirken gövdesine dal, dal

İlk kuruyan yaprak

-servinin olmaz-

Bir birine uzayamayan yorgun ve muhtaç

İnsanların arasından

Bizi biz yapan biz değimliyiz arkadaş

Bak gözlerime

Bir yanı lal bir yanı çığlık

Sana geldim yanık

Var olmanın gururuyla

Kudretli acılara sırdaş serüvencinin defteri gibi çizgisiz

Hiç birisi olana kadar hepsi sensin

Sensin arkadaş

arkadaşıma ithafnamemdir.