Düş Moru

rüzgarı sinen kokunun düş moru

cılız ışığın çekingen gülüyle

bahçeler uydurdum

yollar bekledim

göğün susuz turnasıyla

ahreli yalnızlığa dil burkuldu

bir yıldız ırmak ucuna sonra

uyumayan kalemin serinliğiyle

sesi kulaklarımda dizeler eskittim

yeni bir şiire sancıdı

yaşamın sıcağı

nasırlı ateş

gözyaşımın mavisi

damlaların perçemleştiği kızgın güzellik

susmanın tohumu

ellerimde büyüyen ağaçların çocuk çığlığı

sus derinliğin soluğunda buğu atı

bir ıslıkla dağılan

saçlarım akşam bulaşığı

duvarlarda küflü gölge

uyanmalı

seçmeli yakınları

esmer elleri

kuş işlemeli ay dudağında

tanıdık renkler

sürekli dokunan ağrılı öpüş

yarım gülüşlü kırılışlarda

büyüyor göğe bakan kanatlar

ölürken bir menekşe

ninni güneşiyle

hayret bir notayı sulara

uyanmalı

yüzümde yorgun halkalar

....