Düş Tozuydu Odam
Hava öfkeli
Yağmur ağlamaklı
Ölü toprağı yeşil
Zora koşuyorum zamanı
Beş para etmez duygularla
Yanı başımda düşünen bir acaba
İçini çekiyor şehrim
Dile geliyor saklı sözlerim
Yarım ağzımla
Sevmek sindirilemeyen lokma artık
Ve aşk gizlenmiş bir isimle müsemma
Bir düşünceyim tek başına
Gündüzler gece kılığında
Kabuğumu kırıyor köstekli saatim
Ayağında sallanıyorum zamanın
Denize nazır
Adına şiir yazılmamış,
Kadınlar var kıyımda
Hiç kimse gibi adamlar
Pek akıl işi değil ya
Gölgemi yırtmışım bir ara
Dikiyorum yırtık yerlerini
Seyrediyorum sonra
Avuçlarımda yeni dünya
Üstüm başım dün
Ne caizim
Ne mubah
Başımı döndürüyorum
Bir topacın yanında
Martılar kahkahalı sokak aramda
Beşer şaşmış iyice çünkülerime
Düşük yapmış sevda
Dün batımıdır bu
Ağlama duvarında
Uykusuzluğunu çalıyorum gece kuşlarının
Haddini biliyor,
Sakındığım sınırlarım
Düş tozuyken odam
Başka güne uyanıyor yastığım
Olur olmaz şeyler yaparım diye
Bu yaşımda
An iyice sararmış,
İki yüzlü yapraklarımda
Duaların sonundaki aminim ben
Gök/yüzüdür yüzüm
Yer/yüzüdür
Sır da benim aynalara
Suadiyenisanikibinyirmialtı
Demir Mutlugil