Düş-ün-ce ...

Düşünce gözlerin sokaklara.../ Sokaklar ağlıyordu bakışlarında

Düşünceler alfabede iki kelimeye düşünce.../ Sen yitip gidiyordun heybemde

Düşünce kaldırımlara kanlı yüzün.../ Bakışlarını örtüyordu şehrin karanlığı

Düşünce buz gibi ellerin.../ Ellerini tutuyordu dikenlerin

Düşüncelerini vuruyorlardı... / Farklı düşünüyorsun diye

Düşüncelerinde kaybediyordun kendini / Herkes aynı coğrafyanın eseri

Düşüncelerini süpürüyordu çöpçüler.. / Hayallerin öksüz kalıyordu..

Düşüncelerin kanıyor yüreğinde / Sargı bezleri nafile...

Düş-ün-ce gözlerin görmüyordu kimseyi / kimse görmüyor seni...

Dalgın , donuk bakışlar kalıyor denizlere / Mavi mi gökyüzünden yansıyan..

Dalgın , intihara yakın çocuklar / Paramparça için dipsiz dünyam..

Dalgın , çiçekler suyu ,güneşi bekler.. / Bu dünya asırlardır barışın yolunu gözler..

Dalgın , insanlar sürüye hasret.. / Sürünün etrafında teller çevrili...

Dalgın , kaldırımlar .. / Kaldırımlardan akıp gidiyor düşünce kanlar..

Bir çocuk gözler ; Gözleri mavi

Bir çocuk gözler ;Sözleri asi

Bir çocuk gözler;Kuru ekmekte umut besler

Bir çocuk gözler ;Babasını katre katre ezberler

Bir çocuk gözler;Düşüncesi öksüz..

Düş-ün-ce görmüyordu gözlerin kimseyi / kimse görmüyor seni...