Düşe Düşünür Dururum

Ezilince bir yaprak

Ayakların altında

Ne suçu var ki onun

Düşünür de dururum

Kendimi bir boşlukta

Savurur avuturum

Kutupta bir yaz gibi

Kavrulur da dururum

Susadıklarına

Kana kana

Ulaşabilmek için

Daha kaç fersah yol almak gerek

Düşünür de dururum

Başak buğday verince

Yeşerince tarlalar

Kuşların cıvıltısı

Kulaklarımı kaplar

Atmayınca uyku hapı

Daha dinç kalkılan sabahlar

Yaşadığıma şükreder

Her seher tespihe dururum

Zuhur edince akılda

Açılınca son perde

Doğruluklar izinde

Düşünürde dururum

Korkulara esir olan

Ne çok insan tanırım

Hepsinin hikâyesi

Yazılmamış sanırım..