Düşhekimi'nin Bi Avuç Aşk Kırıntısı

nasıl içimi acıttın...??

nasıl kıydın?

karsısında el pençe divan durulan bi aşkın

nasıl olduda üzerine basıp kendini arşa yükselttin?

ben tüm çiçekleri kışın ortasında

tek gülüşünle açtırırken dallara,

nasıl ihanet ettin sana söylenen tüm şarkılara??

dısarıda bir deli fırtına..

rüzgar yalıyor pencerelerimi yagmurunu bırakarak

saatim 12 yi çoktan geçmiş

kirpiklerimin ucu nemli

menzilim alabildiğine uzak...

söyle...

bu kadar zormu geldi yakınımda dimdik durmak??

sanki hiç birlikte sarkı söylemedik...

hiç üşümedik birlikte

ve hiç aynı anda aynı şeyleri söylemek isteyip susmadık öyle mi??

ne ben sana asık oldum ilk gördüğümde

nede sen kanayan yerleri sarılıp sarmaladın.....??

gidiyorum şimdi...

heybemde varlığınla gecen zamanın kirli yelkovanı

ve aramıza giren akrebin hainliğiyle,

avcumda kalan "bi avuç aşkı" ceplerime doldurarak

tövbe ede ede

ve döve döve dizlerimi gidiyorum...

eteklerim çalılara takılıyor ihanetin rüzgarı değdikçe,

yüzüm sarıya dönüyor,

bulanıklasıyor yol üzerindeki yapraklar

bu kez son kez gidiyorum...

yara almıs bi aşkın suskun serzenişlerini

kimsesizliğini,yasanmıs saymam korkma!

adına sitemler yakısmaz,

yemin olsun ah yok dilimde...

19.12.2009-