Düşler Ve Aynalar

/ Bir yıldız düştü kalemime beni sana anlattı....

Hüzün salıncağından inmek bilmeyen çocuk

Sallana sallana ne acılar büyüttün...

Her oynadığın oyuna sabrını dahil eden sendin

Kaybettiklerinle kazananları keşfeden sendin

Merak edip kendini sorulara boğan

İnat edip cevaplarını ilmek ilmek arayan hep sendin...

Sessizliği bozan naif gülüşünle

Vazgeçmeyi seçen kararlı gidişinle

Bize parada lazım ama "insanlık" daha çok

Diye diye direnen tek sendin...

Bozuk bir zaman makinası içinde

Ne geçmişin içinden çıkabilen

Ne şimdiye ait olabilendin..

Sen ki alemlere sığmaz olmuştun "o küçücük yüreğinle"...

Öyle uzaktın ki "kendine, herkezi" yakın gördüğün...

Rüzgarın yönünü sorduğu meğerse sen

Bulutun çektiği yağmurun adı gerçekte sen

Her gece yıldızların düştüğü sandığımız

Aslında aşkla gittikleri bir yerdin sen...

Çıkarın kağıtları demeye kalmadan hayat

Sınava hazırmış dünden kalemin huzurlu kağıdın rahat !

Dünyalık şiirlere döktün hislerini kat ve kat

Okuyanlar cennetlik olsun be çocuk!...