Düşlerime Düş K/atladım
istasyon garın kapısına girince
aklımdan geçenleri rüya s/anıyordum
ilk göze çarpan yolcular arasında kadın
usulce bakınıyor
ve derince düşüncelere dalmış bir hali vardı
sabırla tren saatini bekleyen yolcular arasına daldım
aklımda neler geçmedi ki
geçmişten kalan
anıların inceliğinden olsa gerek
rüya gibi hatırlıyorum
geçmişten bugüne bıraktığı izleri
o yüzden olsa
güz akşamın sert havası aklamaya yüz tutmuştu
ve beyin tutulmasına kanıtsadığım hatıraları hep aklımda...
ve düşlerime düş k/atladım
nerde otobüs terminali istasyon görsem
seni hatırlarım
hafızamdan işlenmiş kadarı
bazende gökmavisine bakarken
gördüğümden değil
içimde varlık yokluğun anısı
adına bilinmeze yol alırım
sevdayı kuşa benzetirdim
her kaybolan bir kuşun arkasında
her yolculuğun ardından kaybolan trenin gidişi
ve ardından bakan gözleri
düşünürüm
ve öküzün trene baktığını hatırlarım
özlemin hasretine bıraktığı anıları
uzaklara uçarken düşündüğüm
sensizliğin bana kaça mal olduğu
hesapsız duygulu hayalere gider gelirdim
sonrası iççekişlerle geçen zamanı
duvarlara çarpan yansımaların
sinir kirizine yakalanmadan
amansızca uzaklaşırım
kendine geldiğim sesızliğin abidesi
içimde seni y/arattım
sonra geniş yelpazede düşürken
hayatın çazibeli hoyrat duruşuna
katılmak şurda dursun
kendi kuytusuna kapanmış bir yabancıydım
işte!
ayrılığın sevda deminde yürüdüğüm
bir o kadarda cesaretine k/alsam
yürekten sevmek kadar acılar yaşadım
yıllarca hasretine düş sardiğim
sana yoldaş olmanın
nasıl bir aşk sevda olduğunu
her halınde anlamış gibiydim
hasretle düşlerime düş katsam
yaşam penceresinde b/akarken
bir fotografta kalmış anılar
geçmiş hatıra defterinde
içimde...
yüreğimin ruh damarında sonsuza dek yaşayandın....
*düşüme düş kenetledim
27 Kasım*11* Karataş