Düşlerin Saçağında (bozgun)..........

-1-

Gözlerini

Saklayarak geldiler...

O korkak

O ihanet dolu gözlerle...

Rezil, iğfal

Ve sefil gözlerle...

Murdar hayatlarından

Kirli atıklarla,

Eprimiş ruhlarla,

Asılsız nüshalılar

Gün yüzüne geldiler...

Şafakları bulanmış,

Şakakları buruşmuş

Sabahların avlusuna,

Ceplerinde kaypak

Elleriyle geldiler...

Hiçbir şarkının okşamadığı

O zifiri ruhlarıyla

Sızdılar çatlağından

Düşlerin saçağına...

Şefkatlere bürünerek

Kaltakça geldiler...

Çünkü bu puşt ömürlerinde

Bacak arasına sıkıştırılmış or..spuluklarını,

Leş duygulara gömülerek

İnsansallıktan soyulmuş kabuklarıyla;

Sümüklü böcekler gibi

Yol kıyısında, işenmiş ağaçlar gibi

Menfur hayatlarıyla,

Cilalanmış yaltaklıklarıyla,

Azgınlılarıyla,

Tükürülmüş yüzlerinin umursayışsızlığıyla;

Çürümüş dişleriyle,

Kokmuş etleriyle, gelip sızdılar

İncecik sular gibi

Düşlerimizin

Irmak yatağına...

Yenildi, ve hep yeniliyor iyi

Kötünün karşısında

İçinde saflığıyla,

Bembeyaz sayfalarıyla,

Günahsızlığıyla...

Ve onuruyla

Yenildi aşklar,

Yenildi ütopya,

Yenildi nakaratlar...

/ Bu vebalı dünyanın, terli zamanında

Sevgiler silikleşti, çürüdü gülüşler

Düşlerin bozgun saçağında... /

Büyüdü ihanet

Büyüdü zulum

Büyüdü uçurumlar

Ve düşler

Ve umutlar

Piç bir bebek gibi

Ortada kala kaldı usta...

-2-

........................

............

Gideceğiz elbet

Çocukların gözlerinde karartılmış akların

Yazgısını yargıladığımız kahırların

Koynumuzda sakladığımız ayrılıkların

Ufkunda, terk edilmiş aşkların

Ve söve söve yaşanılan kentte

Seve seve verilen selamlaşmaların...

Asılsızlıkların, nüshasızlıkların

Paysız ve paydasızlıkların dünyasından...

Gideceğiz göğünden elbet

Bu kirletilmiş, iğfal yarınların...

Bu ihanet

Bu zulum

Bu kaltaban

Bu yavşamış zamanların...

..........

..............

Çünkü gök gülümsemiyorsa artık, gün ışıklarının

Son kırıntılarını topladığı

Kuşların kanadında...

Verilen bir bedelin

Harcanan bir emeğin

Bozguna uğramasındandır...

Düşler yitiriliyorsa alınlarda,

Aydınlıklar örseleniyorsa,

Harcanıyorsa sevgiler

Bozuk paralar gibi...

Analar susuyorsa çığlıklarını, doğumlarda,

Mazgallarda, çarmıha geriliyorsa umutlar,

Alçaklaştırılmış zamanın sefaletinde

Duvarları çentikleyip, delemiyorsa öfkelerimiz...

Piçleştirilmiş bir ömür

Hiçleştirilmiş bir ölüm

Gibi kalıyorsak ortada...

Ve hayat,

Sızıyorsa göğsümüzden

Zehirli atıklarıyla,

Kirletilmiş duygularıyla

Gölgeleniyorsa üstümüze...

Elbet gideceğiz bir gün

Bu yüzü tükürülmüş akşamlardan...

Yaşamak tutkusuyla gideceğiz

Bu rezil, bu savruk hayatlardan...

M.H

Temmuz-2009