Düşlerinden Ne Haber

Ey hüzünler yağdıran, karanlıklar gecesi

Koynunda sakladığın, düşlerinden ne haber

Gönle düşüp aşk olan, şiirlerin hecesi

Kirpiklerden süzülen, yaşlarından ne haber.

Olmadı mı? Sabahlar, kara bahtın ilacı

Belki panzehir oldu, gönle damlayan acı

Başında dönüp duran, yıldızlar başın tacı

Umuda uçurduğun, kuşlarından ne haber.

Hiç gördün mü? Bağrında, yeşeren gonca gülü

Ne zaman yırtacaksın, kapkaranlık o tülü

Bir ömür köle ettin, güle meftun bülbülü

Kederden kan ağlayan, döşlerinden ne haber.

Karanlık kuytularda, duyulmaz gönül sesi

Dönüp bakmaz hiç kimse, acep bu neyin nesi

Belki insanlık öldü, kıyamet arifesi

Kederden çatık duran, kaşlarından ne haber.

Şafağa ermek için, var mı? daha günümüz

Neden bugünden iyi, geçip giden dünümüz

Yürürken aydınlığa, hep kesildi önümüz

Yollarıma döktüğün, taşlarından ne haber.