Düşlerini Bağlarsın

Düşlerini bağlarsın bir ağacın yemyeşil yapraklarına

Unutarak sonbaharın geleceğini elbet bir gün

Ve toplarsın elbet kanayan ellerle kırık düşlerini.

Düşlerini bağlarsın uzayıp giden tozlu yollara

Unutarak kaybolduğunu o tozlarda kimlerin ne düşlerinin

Ve kaplar elbet toz susuzluktan kurumuş boğazını

Kendimizi kaybetmişiz mutlu olmak için koşarken aşkın tozlu yollarında

Düşmüşüz, üstümüz başımız çamurlanmış, vazgeçmemişiz ama

Belki bir sevgi cümlesi çıkar susuzluktan kurumuş boğazımızdan yarin kulağına..