Düşme

Gel gönül bu yola koyma başını

Yanmış yıkılmışa yorarlar bizi

İbreti ademden dünya işini

Denk edip dağlara sararlar bizi

Dört kapı içinde kırka açılır

Meydana kainat sırrı saçılır

Anadan babadan serden geçilir

Bir garip kul diye sorarlar bizi

Bir Pazar kurulur inciden lalden

Alırsan rızadan lezetti baldan

Derdin deryasıdır ince bir haldan

Toz edip un diye elerler bizi

Sualler sorulur sırlar aşikar

Doldurur sakiler sunulur ikrar

Kuru çaydan beri ummana kadar

Balığın karnından yolarlar bizi

Sor ki kaça imiş cahilin narğı

Bağlasan bent ile su tutmaz arğı

Merhemsiz tabipten sarılmaz sarğı

Makasla neşterle delerler bizi

Tek kazanda pişer dert ile derman

Müşkil yar olursa yandın elaman

Sen seni yorarsın biterken zaman

Bir yırtık davula gereler bizi

İnkar ile varsam desem sözümü

Arın yunağından yusam yüzümü

Açsam bedestanda satsam özümü

Tükürür utanmaz söverler bizi

Gezerim dünyayı nedir telaşım

Velhasıl belada bil ki bu başım

Ecel bekçi felek ise gardaşım

Doğmadan sıraya yazarlar bizi

Fehmeyle ey gönül söylemedim mi

Hu deyip hak için çağlamadım mı

Aşk ile mürşide bağlanmadın mı

Sorgusuz sualsız kovarlar bizi

Meyvesi olurm u meyvesiz bağın

Eksilir mi karı dumanlı dağın

Ahmet der yazılmaz dertleri yığın

Yazsam tefe koyar döverler bizi

GEBZE

18 EYLÜL 2012