Düşme Derdime

Aşkın heybesini çıkardım sırtından

Yalnızlığın meyvelerini topluyorum

Aklımın kuytu tahtına çıkmışken

Hasretleri sana emanet ediyorum

Ne kadar şifasız olduğu belli

Kolay sökülüyor buselerin tenimden

Feryadım bazen bir çığ emsali

Korkusuzca doğruluyor yerinden

Üşüyen ellerimin hatrını sorma

Gecelere yakalanmışım kıskıvrak

Hayalleri katık etmişim gözyaşıma

İşlemiyor tesellime ne ok ne de mızrak

Payını alırsın acıdan unutmaz hakkını

Aşamazsın yalanlarla sevda duvarını

Düşme derdime bana benzersin

Gül,gonca dinlemeden ezersin

Yokluğu kağıtlara dizersin

Dizersin de anlamaz ki kimse