Düşsel Avuntularda

Açılır penceresi gökyüzünün

Kapanır kapılarım birer birer

Ardım sıra izlerimde damlalar

Güneşin ellerinden

Geceyi gözlerinde söndürürcesine

Ey! Aşk...

Akınlar düzleyip

Yedi cihanı dize indirmekse

Kalbinin anahtarını kör kuyulara atmaksa

Sebepsiz yere suçlamaksa hayatı

Yaşama inat yalan söylemekse

Yârini yarınlarda sakınmaksa

Kırmaksa camdan kalpleri

Bir hiç uğruna

Dönüp bakmaksa vicdanın sızlamadan arkana

Neden aramaksa her telefonda

Ucuz olmaksa pahalının yanında

Yetersiz olmaksa güçlünün yanında

Samimiyetsizce sırıtmaksa

Saklamaksa kimilerinden kimilerini

Suallere yanıt bulamamaksa

Sebep sualden önce gelmiyorsa

Yüzün kızarmıyorsa

Artık ağlayabiliyorsan kimseye aldırmadan

Eskilere esaretsen yenilerden bir uzaksan

Bırak olmasın

Ne aşk ne meşk

Bırak yalnız çalsın

Bırak hiç olmasın

Hiç unutulmasın

Düşsel avuntularımız

Yalnız baharlarımızda.