Düşsenliğim

Ufuk derin çizgilerinde boğulacak

Gökyüzü kirlenecek avuçlarında

Beyazıma bir damla kan düşürecek öykün...

Aşkın kafiyesi karışacak şiirde,

Belki mısralar da boynuna dolanacak

Kelimeler ki;

Kifayetlerine düşman bu kez,

Sen;

Yitik anlatımlarımın,

Liriğinde boğulacaksın.

Gelişini g/özleyecek ?merhaba'

?elvedan' şiirime ilham büyütecek

Yalnızlık yokluğunun efsununa kapılıp

Varlığına koşacak,

Ve yolun sonunda,

Bir yokluk daha çökecek hasretime.

Yalnızlık vuslata işve yapacak

Onlar oynaşırken gün ağarımlarında,

Düşüme bir parça sen çalacak z/aman,

İşte o zaman,

Feryad-ı figan olacak aşkım kulaklarında.

Düş bitecek,

Uyanacağım ardından

Sen yanım tutulacak hasrete

Kurumuş dudaklarıma serzenişlerim konacak;

Ağıtlarım, bir tek sen kulağına d/okunacak...

Ezan sanılacak ağlayışlarım;

-Kıble, kirpiklerinin uzandığı yönde-

Aşk kalkıp namaz kılacak secdende,

Gözyaşlarım abdestini bozacak belki,

İbadet ömrün her deminde;

Seni sevişim olacak...

Yatak bomboş yalnızlığımda,

Daha da soğuyacak hava üşüyeceğim

Bir ilham gelecek ardından;

Yatağımın sen yanı boş kalacak muhtemel

Şiirimi çarşaflara dökeceğim...

Bir şarkı tadacak kulakların;

'aşk orkestrasının sen senfonisi' saracak geceyi

'Hoş geldin kadınım' diyecek Nazım Hikmet,

Umudu yitireceğim ardından,

Kaybolacak ?düşsenliklerim'

-26.08.2011-